Wkład Karola Wojtyły w przygotowanie soborowej Deklaracji o wolności religijnej ‘Dignitatis humanae’


Abstrakt

In the view of George Weigel, “archbishop Karol Wojtyła had put a great effort into the question of religious freedom”. The article is an attempt to describe and evaluate the influence of the Council Father from Cracow on preparation and the final form of this document. The contribution of Karol Wojtyła in development of the declaration is presented on the background of its preparation during the debates of the Second Vatican Council. The Cracow archbishop had devoted six of the Council’s statements: two presented in Auditorium of Saint Peter’s Basilica and
four in writing forwarded to the Council’s secretariat. Wojtyła had warned against freedom not based upon the foundation of the human person’s responsibility. The Council’s declaration should have been perceived “as deeply personalistic in the Christian sense, but not derived from liberalism or indifferentism”. The religious freedom is the natural right of a person, because in it is always rooted “the freedom of the human person”. The right of the religious freedom may be limited only by the moral law, but never by the positive law. This law cannot impose anything what it is in discord with the natural law. A person cannot be forced to a religion against his or her conscience, the less yet cannot be deprived of it.
Article submitted: 3.01.2020; accepted: 10.01.2020.


Acta et documenta Concilio Oecumenico Vaticano II apparando (1960), seria I,

Antepraeparatoria. Città del Vaticano.

Acta Synodalia Sacrosancti Concilii Oecumenici Vaticani II (1970-1978), 25 tomów. Città del Vaticano.

Benedykt XVI (2006), Wydarzenia, które zachowujemy w pamięci i sercu. Spotkanie z kardynałami, biskupami i pracownikami Kurii Rzymskiej (22 XII 2005). OsRomPol 27, s. 15-20.

Castellucci E. (2017), Presbyterorum ordinis. Introduzione e commento. W: S. Noceti, R. Repole (red.), Commentario ai documenti del Vaticano II. Tom 4: Christus Dominus, Optatam totius, Presbyterorum ordinis. Bologna.

Caprile G. (1965), Il Concilio Vaticano II. Terzo periodo 1964-1965. Roma.

Gamberini P. (2018), Dignitatis humanae. Commento. W: S. Noceti, R. Repole (red.), Commentario ai documenti del Vaticano II. Tom 6: Ad gentes, Nostra aetate, Dignitatis humanae. Bologna.

Grandis G. (2008), Il principio-persona. Studium 1, s. 36-41.

Hamer J., Riva C. (1966), La libertà religiosa nel Vaticano II. Genesi storico-dottrinale. Torino-Leumann.

Jonas H. (1979), Das Prinzip Verantwortung: Versuch einer Ethik für die technologische Zivilisation. Frankfurt nad Menem 1979; wyd. pol. Zasada odpowiedzialności. Kraków 1996.

Kirche und christlicher Glaube in den Herausforderungen der Zeit. Beiträge zur politisch-theologischen Verfassungsgeschichte 1957–2002 (2004). Münster.

Le Monte M. (2003), Savoir et servir, nr 57, ss. 67-77, tłum. Grzegorz Bębnik, za: Tylko Polska, nr 42(162)/2003, s. 16.

Magister S. (2008), Introduzione. W: Romano Amerio, il Vaticano II e le variazioni nella Chiesa cattolica del XX secolo. Convegno di studi in Ancona, 9 novembre. Verona.

Noceti S., Repole R. (red.) (2017), Commentario ai documenti del Vaticano II. Tom V: Dei Verbum. Bologna.

Pavan P. (1967), Einleitung. W: tenże, Declaratio de libertate religiosa – Erklärung über die Religionsfreiheit. Einleitung und Kommentar. W: Lexicon für Theologie und Kirche – Das Zweite Vaticanische Konzil. Tom II. Freiburg-Basel-Wien.

Scatena S. (2003), La fatica della libertà. L’elaborazione della dichiarazione „Dignitatis humanae” sulla libertà religiosa del Vaticano II. Bologna.

Scola A. (2003), L’esperienza elementare. La vena profonda del Magistero di Giovanni Paolo II. Milano.

Świeżawski S. (1996), Określanie tożsamości Kościoła. Ze Stefanem Swieżawskim rozmawiają Anna KarońOstrowska i Józef Majewski. W: Z. Nosowski (red.), Dzieci Soboru zadają pytania. Biblioteka „Więzi”. Warszawa.

Turbante G. (2000), Un concilio per il mondo moderno. La redazione della costituzione pastorale „Gaudium et spes” del Vaticano II. Bologna.

Velati M. (2011), Dialogo e Rinnovamento. Verbali e testi del Segretariato per l’unità dei Cristiani nella Preparazione del Concilio (1960-1962). Bologna

Weigel G. (2002), Świadek nadziei, Biografia papieża Jana Pawła II. Kraków.

Wojtyła K. (2001), Człowiek jest osobą. Przemówienie wygłoszone w Radio Watykańskim podczas trwania III sesji Soboru Watykańskiego II. Personalizm, 1, s. 61–64.

Wojtyła K. (2011), Odnowa Kościoła i świata. Refleksje soborowe. Kraków–Rzym.

Wojtyła K. (1969), Osoba i czyn. Kraków.

Wojtyła K. (1979) Sobór a praca teologów, [„Tygodnik Powszechny”, 9 (1965)]. W: tegoż, Aby Chrystus się nami posugiwał. Kraków.

Pobierz

Opublikowane : 2020-11-20


Skrzypczak, R. (2020). Wkład Karola Wojtyły w przygotowanie soborowej Deklaracji o wolności religijnej ‘Dignitatis humanae’. Warszawskie Studia Teologiczne, 33(1), 84-101. https://doi.org/10.30439/WST.2020.1.5

Robert Skrzypczak 
Akademia Katolicka w Warszawie  Polska
https://orcid.org/0000-0002-8374-2944

Ks. prof. AKW dr hab. Robert Skrzypczak – prezbiter archidiecezji warszawskiej, profesor Akademii Katolickiej w Warszawie. Tłumacz i publicysta. Członek Rady Naukowej Centrum Myśli Jana Pawła II w Warszawie, członek zarządu Stowarzyszenia Naukowego „Personalizm” w Lublinie oraz Stowarzyszenia Filozoficznego Luigi Stefaniniego w Treviso (Włochy). Autor kilkunastu książek, m. in., Osoba i misja (2005), Pomiędzy Chrystusem a antychrystem (2010), Nie umrzeć za życia (2010), Chrześcijanin na rozdrożu. Kryzys w Kościele posoborowym (2010), Dotknąć świętości (wraz z Arturo Mari, 2014), Wiara i seks (2015), Piękny człowiek
(2015), Filozofia i teologia osoby (2013), Miłość warta obrączek (2018). Autor monografii Karol Wojtyła na Soborze Watykańskim II (2011, wydanie nowe, poszerzone 2020). Wyróżniony nagrodą „Totus” (2013) za propagowanie nauczania św. Jana Pawła II, statuetką „Tulipany Życia” (2016) przyznawaną przez Kapitułę Narodowego Dnia Życia oraz Medalem św. Edyty Stein (2017).






Czasopismo jest bezpłatne i udostępniane na zasadach otwartego dostępu (w formacie pdf na stronie internetowej). Od autorów artykułów nie są pobierane żadne opłaty. „Warszawskie Studia Teologiczne” ukazują się na licencji według standardów Creative Commons: CC BY-NC 4.0 (Uznanie autorstwa - Użycie niekomercyjne 4.0 Międzynarodowe) i nie prowadzą skonkretyzowanej polityki dotyczącej danych badawczych. Autorzy zachowują prawa autorskie.