Ignacjańskie Reguły rozeznawania duchów. Działanie duchów na drodze duchowego regresu człowieka


Abstrakt

Rules of the discernment of spirits that St. Ignatius Loyola (1491–1556) included in his Spiritual Exercises (SE) are a great gift of God for the whole Church. They meet the universal need for spiritual discernment, which is witnessed in both the Holy Scriptures and in the history of the Church. The article analyzes the text of the First rule of the discernment of spirits, which concerns the action of the good and evil spirit on the path of human spiritual regression. St. Ignatius explains in the First rule that: “In the persons who go from mortal sin to mortal sin, the enemy is commonly used to propose to them apparent pleasures, making them imagine sensual delights and pleasures in order to hold them more and make them grow in their vices and sins. In these persons the good spirit uses the opposite method, pricking them and biting their consciences through the process of reason” (SE 314). Modern man, who lives in a world marked by various spiritual and material threats, in which different types of spirits are trying to put pressure on him, needs help for their proper discernment, in order to be able to choose the path of true life, which
has been show to us by Jesus Christ – God of Love.


Słowa kluczowe

św. Ignacy Loyola; Ćwiczenia duchowe,; rozeznawanie duchów; wola Boża; duchowy regres

Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu (2002). Wydanie piąte na nowo opracowane i poprawione. Poznań: Wydawnictwo Pallottinum.

Arzubialde, S. (2009). Ejercicios Espirituales de S. Ignacio. Historia y Análisis. Bilbao – Santander: Sal Terrae.

Augustyn, J. (red.). (2001). Rozeznanie duchowe na trzecie tysiąclecie. Kraków: Wydawnictwo WAM.

Bardy, G. (1957). Discernement des esprits. Chez les Pères, w: F. Cavallera, A. Derville, J. de Guibert, A. Rayez, A. Solignac, M. Viller (red.), Dictionnaire de spiritualité. Ascétique et mystique. Doctrine et histoire, t. 3, (kol. 1247-1254). Paris: Beauchesne.

Buclkey, M. (2007). Discernimiento. W: P. Cebollada, J. C. Coupeau, J. Melloni, D.M. Molina, R. Zas Friz (red.), Diccionario de espiritualidad ignaciana (s. 607-611).

Bilbao – Santander: Mensajero – Sal Terrae.

Calveras, J. (1948). Los „Confesionales” y los Ejercicios espirituales de San Ignacio. Archivum Historicum Societatis Iesu, 17, 51–101.

Casanovas, I. (1945). Comentario y explanación de los Ejercicios Espirituales de

San Ignacio de Loyola, Documentos. Barcelona: Balmes.

Coathalem, H. (1961). Ignatian Insights: A Guide to the Complete Spirituale Exercises. Taiwan: Kuangchi Press, Taichung.

Corella, J. (1999). La consolación en los Ejercicios de San Ignacio. Manresa, 71 (281), 319-337.

Dalmases, C. de, Fernández Zapico, D., Leturia, P. de. (red.). (1943). Fontes Narrativi de S. Ignatio de Loyola et de Societatis Iesu initiis. T. 1: Narrationes scriptae ante annum 1557. Romae: Monumenta Historica Societatis Iesu.

Dalmases, C. de (1965). Los estudios del P. Calveras sobre el texto de los Ejercicios, Manresa, 37 (145), 385–406

Dalmases, C. de (1986). Texte autographe des Exercices Spirituels e documents contemporains (1526–1615). Paris: Desclée de Brouwer.

Demoustier, A. (2006). Vers le bounheur durable. Consolation-désolation selon saint Ignace. Règle du discernement des esprits de Première Semaine des Exercices Spirituels de saint Ignace. Paris: Editions Vie Chrétienne.

Drzyżdżyk, S., Gilski, M. (2019). Sobory pierwszego tysiąclecia o rozeznawaniu. W: S. Drzyżdżak, M. Gilski (red.), Rozeznanie. Przeszłość, teraźniejszość, przyszłość (65-80). Kraków: Wydawnictwo „scriptum”.

Franciszek, papież (2018). Adhortacja apostolska „Gaudete et exultate”. O powołaniu do świętości w świecie współczesnym. Kraków: Wydawnictwo M.

Franciszek, papież (2019). Posynodalna adhortacja apostolska „Christus vivit”. Do młodych i całego Ludu Bożego. Kraków: Wydawnictwo M.

Gil, D. (1980). Discernimiento según San Ignacio. Exposición y comentario practico de las dos series de reglas de discernimiento de espiritus contenidas en el libro de los Ejercicios espirituales de San Ignacio de Loyola (EE 313-336). Roma: Centrum Ignatianum Spiritualitatis.

Gouvernaire, J. (1984). La práctica del discernimiento bajo la guía de san Pablo. Santander: Sal Terrae.

Guillet, J. (1957). Discernement des esprits dans les synoptiques. W: F. Cavallera, A. Derville, J. de Guibert, A. Rayez, A. Solignac, M. Viller (red.), Dictionnaire de spiritualité. Ascétique et mystique. Doctrine et histoire, t. 3, (kol. 1231-1247). Paris: Beauchesne.

Ivens, M. (2013). Przewodnik po Ćwiczeniach duchowych. Tłum. G. Piłkowska, Kraków: Wydawnictwo WAM.

Jiménez, J. (1968-1969). Formación progresiva de los Ejercicios ignacianos, Anales de la Facultad de Teología, 20, 23–116.

Jiménez, J. (1970). Formación progresiva de los Ejercicios ignacianos, Anales de la Facultad de Teología, 21, 23–116.

Kasprzak, D. (2019). „Rozeznawanie duchów” (διάκρισις) w czasie monastycyzmu patrystycznego. W: S. Drzyżdżak, M. Gilski (red.), Rozeznanie. Przeszłość, teraźniejszość, przyszłość (45-63). Kraków: Wydawnictwo „scriptum”.

Katechizm Kościoła Katolickiego (1994). Poznań: Wydawnictwo Pallottinum.

Królikowski, W. (2018). Adnotacje do Ćwiczeń duchowych św. Ignacego Loyoli. Studium teologiczno-pastoralne. Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademi Ignatianum w Krakowie.

Leturia, P. de (1941). Estudios Ignacianos. Génesis de los Ejercicios de San Ignacioy su influjo en la fundación de la Compañía de Jesús. Archivum Historicum So118 cietatis Iesu, 2, 3–55.

Loyola I., św. (1968). Pisma wybrane. Komentarze. Oprac. M. Bednarz, przy współpracy A. Bobera, R. Skórki. Kraków: Wydawnictwo WAM.

Loyola I. de, sancti (1969). Exercitia Spiritualia. Textuum antiquissimorum nova editio lexicon textus hispani, opus inchoavit Iosephus Calveras S.I., absolvit Candidus de Dalmases S.I., „Monumenta Historica Societatis Iesu”, t. 100. Romae: Institutum Historicum Societatis Iesu.

Loyola I. de (1987). Ejercicios Espirituales, introducción, texto, notas y vocabulario por Candido de Dalmases S.I. Santander: Sal Terrae.

Loyola I., św. (2002). Ćwiczenia duchowne. Tłum. M. Bednarz. Kraków: Wydawnictwo WAM.

Loyola I., św. (2013). Ćwiczenia duchowne. Tłum. J. Ożóg. Kraków: Wydawnictwo WAM.

Loyola I. de, san (2013). Obras, Madrid: BAC Maior.

Loyola I. (2018). Opowieść Pielgrzyma. Autobiografia. Tłum. M. Bednarz. Kraków: Wydawnictwo WAM.

López Tejada, D. (1998). Los Ejercicios Espirituales de san Ignacio de Loyola. Comentario y textos afines. Madrid: Edibesa.

Mazur, R. (2019). Rozeznanie w Piśmie Świętym. Terminologia, podmiot, przedmiot i narzędzia. W: S. Drzyżdżak, M. Gilski (red.), Rozeznanie. Przeszłość, teraźniejszość, przyszłość (15-44). Kraków: Wydawnictwo „scriptum”.

Newman J. H., św. (2019). Sumienie chrześcijańskie. List do księcia Norfolk. Tłum. A. Gomola. Kraków: Wydawnictwo WAM.

Osuch, K. (2001). Reguły o rozeznawaniu duchów I tygodnia Ćwiczeń duchownych – w życiu codziennym. W: J. Augustyn (red.), Rozeznanie duchowe na trzecie tysiąclecie (s. 29-44). Kraków: Wydawnictwo WAM.

Pasterz (1988). W: Pierwsi świadkowie. Wybór najstarszych pism chrześcijańskich (seria „Ojcowie żywi”, t. 8). Kraków: „Znak”.

Pegon, J. (1957). Discernement des esprits. Période moderne. W: F. Cavallera, A. Derville, J. de Guibert, A. Rayez, A. Solignac, M. Viller (red.), Dictionnaire de spiritualité. Ascétique et mystique. Doctrine et histoire, t. 3, (kol. 1266-1281). Paris: Beauchesne.

Pietras, H. (2004). Rozeznawanie duchów u Orygenesa. Życie Duchowe, 39, 113-116.

Pinard de la Boullaye, H. (1950). Les étapes de rédaction des Exercices de saint Ignace. Paris: Beauchesne.

Rahner, H. (1991). Geneza i duch pobożności ignacjańskiej. Tłum. M. Bednarz. Wydawnictwo WAM: Kraków.

Rendina, S. (2000). „Mozioni spirituali” e „discernimento” negli Esercizi spirituali. Appunti di Spiritualità, 50, 7-60.

Ruiz Jurado, M. (1997). El texto de los Ejercicios de San Ignacio. Manresa, 69 (271), 171–186.

Ruiz Jurado, M. (2002). Rozeznawanie duchowe. Teologia. Historia. Praktyka. Tłum. K. Homa. Kraków: Wydawnictwo WAM.

Sambonet, G. (2019). Modlitwy wyobraźni. Droga do głębszego poznania Boga. Tłum. M. Chojnacki. Kraków: Wydawnictwo WAM.

Schiavone, P. (1988). Il discernimento evangelico oggi. Cercare e trovare la volontà di Dio. Messina – Roma: Edizioni Scienze Umane e Religiose – Centrum Ignatianum Spiritualitatis.

Sobór Watykański II (2012). Konstytucje. Dekrety. Deklaracje. Poznań: Pallottinum.

Sztuka, K. (2010). Wyobraźnia a rozwój duchowy. Kraków: Wydawnictwo WAM.

Tomasz à Kempis (2017). O naśladowaniu Chrystusa. Tłum. S. Kuczkowski. Kraków: Wydawnictwo WAM.

Toner, J. J. (1982). A Commentary on Saint Ignatius’Rules for the Discernment of Spirits. A Guide to the Principles and Practice. St. Luis: The Institute of Jesuit Sources.

Tornos, A. (1988). Fundamento bíblico-teológicos del discernimiento. Manresa, 60 (237), 319-329.

Vandenbroucke, F. (1957). Discernement des esprits. Au moyen âge. W: F. Cavallera, A. Derville, J. de Guibert, A. Rayez, A. Solignac, M. Viller (red.), Dictionnaire de spiritualité. Ascétique et mystique. Doctrine et histoire, t. 3, (kol. 1254-1266). Paris: Beauchesne.

Pobierz

Opublikowane : 2020-11-20


Królikowski, W. (2020). Ignacjańskie Reguły rozeznawania duchów. Działanie duchów na drodze duchowego regresu człowieka. Warszawskie Studia Teologiczne, 33(1), 102-121. https://doi.org/10.30439/WST.2020.1.6

Wacław Królikowski 
https://orcid.org/0000-0001-8844-384X

Ks. dr hab. Wacław Królikowski – jezuita, wykładowca teologii duchowości w AKW. Rekolekcjonista i kierownik duchowy w Centrum Duchowości Księży Jezuitów w Częstochowie. Doktorat z teologii duchowości uzyskał w Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie; habilitację w Papieskim Wydziale Teologicznym w Warszawie. W latach 2015–2017 był rektorem Górnośląskiej Wyższej Szkoły Pedagogicznej im. Kard. Augusta Hlonda w Mysłowicach. Opublikował między innymi: Kierownictwo duchowe według św. Ignacego Loyoli (red.) (Kraków 2013); Droga duchowego uporządkowania i miłości (red.) (Kraków 2016); Znaczenie refleksji w duchowości ignacjańskiej (red.) (Kraków 2017); Jak lepiej się modlić (red.) (Kraków 2018); Adnotacje do Ćwiczeń duchowych św. Ignacego Loyoli (Kraków 2018); Różne sposoby modlitwy według św. Ignacego Loyoli (red.) (Kraków 2019).






Czasopismo jest bezpłatne i udostępniane na zasadach otwartego dostępu (w formacie pdf na stronie internetowej). Od autorów artykułów nie są pobierane żadne opłaty. „Warszawskie Studia Teologiczne” ukazują się na licencji według standardów Creative Commons: CC BY-NC 4.0 (Uznanie autorstwa - Użycie niekomercyjne 4.0 Międzynarodowe) i nie prowadzą skonkretyzowanej polityki dotyczącej danych badawczych. Autorzy zachowują prawa autorskie.