Teologiczne znaczenie osoby i natury w świetle chrystologii Soboru Chalcedońskiego


Abstrakt

Council of Chalcedon is an actual closing point for Christology and a starting point for anthropology. Behind the teachings of the Council of Chalcedon,
together with later clarifications added by the Second and the Third Councils of Constantinople, there were centuries of dispute between the School of Alexandria and the School of Antioch about the person and natures of Christ (4th/5th – 7th centuries). Therefore the light shed on the man by patristic Christology concerns understanding of his being a person and his nature. The analysis of the Council’s teachings of faith shows that these two concepts belong to two different areas which means that every man, following the man Jesus, is a person whose dignity is on a different level than his natural features (mind, will, consciousness, etc.) – in other words, it originates from transcendence. Simultaneously, person is a relational reality because it puts a man in a relation with God in which the nature can be improved, the nature whose essence – since it was adopted by Logos – is to be capax Dei, or ability to grow in following Christ.


Słowa kluczowe

osoba; natura; relacja; capax Dei; Antiochia; Aleksandria; Sobór Chalcedoński; Sobór Watykański II

Amato, A. (2003). Gesù il Signore. Saggio di cristologia. Wyd. 6. Bologna: Edizioni Dehoniane.

Balthasar, H. U. von. (2001). Massimo il Confessore. Liturgia cosmica [Kosmische Liturgie. Maximus der Bekenner]. Tłum. na włoski L. Tosi. Wyd. 2. Milano: Jaca Book.

Bardy, G., Tricot, A. (red.). (1960). Enciclopedia Cristologica. Alba: Edizioni Paoline.

Bartnik, C. S. (1979). Ku integralnej chrystologii – Leon Wielki. Ateneum Kapłańskie, 71, (3), 439–451.

Cyryl Aleksandryjski. (2007). Drugi list Cyryla do Nestoriusza (Sobór Efeski). Tłum. A. Baron i in. W: A. Baron, H. Pietras (oprac.), Dokumenty Soborów Powszechnych. Tekst grecki, łaciński, polski (t. 1, s. 109–119). Kraków: Wydawnictwo WAM.

De Angelis, B. (2001). Natura, persona, libertà. L’antropologia di Massimo il Confessore. Roma: Armando Editore.

Degórski, B. (2001). Sformułowanie wiary w Trójjedynego Boga w latach 360–380.

Formuła dogmatyczna mi,a ouvsi,a – treƭj u`posta,seij. Vox Patrum, (21), 227–235.

Epifaniusz z Salaminy. Ancoratus. PG 43, 11–236.

Forte, B. (2003). Gesù di Nazaret, storia di Dio, Dio della storia. Saggio di una cristologia come storia. Wyd. 9. Cisinello Balsamo (Milano): Edizioni San Paolo.

Galot, J. (1984). Chi sei tu o Cristo? Firenze: Libreria editrice fiorentina.

Góźdź, K. (2009). Chrystologia wosobienia – inpersonalizatio. W: tenże (red.), In persona Christi (t. 2, s. 507–518). Lublin: KUL.

Granat, W. (1959). Chrystus Bóg-Człowiek. W: Dogmatyka Katolicka. T. 3. Lublin: TN KUL.

Grillmeier, A. (1982). Gesù il Cristo nella fede della Chiesa. Dall’età apostolica al Concilio di Calcedonia (451) [Jesus der Christus im Glauben der Kirche. Von der Apostolischen Zeit bis zum Konzil von Chalcedon]. Tłum. na włoski E. Norelli, S. Olivieri. T. I/1-2. Brescia: Paideia Editrice.

Grillmeier, A. (1985). Ermeneutica moderna e cristologia antica. La discussione attuale sulla cristologia calcedonese [Die altkirchliche Christologie und die moderne Hermeneutik]. Tłum. na włoski M. Angilletta, G. Gaeta, L. Perrone. Wyd. 2. Brescia: Queriniana.

Halder, A. Person (I. Philosophisch). W: LThK2 VIII, 287–290.

Healy, N. J. (2004). The Eschatology of Hans Urs von Balthasar. Being as Communion. Oxford: Oxford University Press.

Huculak, B. (2015). Zarys antropologii Kościoła greckiego. W: A. Proniewski (red.), Człowiek istota (po)znana. Antropologia teologiczna wobec potrzeb i wyzwań współczesności (t. 1, s. 88–108). Białystok: Wyd. Uniwersytetu w Białymstoku.

Leon Wielki. (2007). Epistula Papae Leonis ad Flavianum (Sobór Chalcedoński) 3. Tłum. T. Wnętrzak. W: A. Baron, H. Pietras (oprac.), Dokumenty Soborów Powszechnych. Tekst grecki, łaciński, polski (t. 1, s. 196–213). Kraków: Wydawnictwo WAM.

Liébaert, J. (1966). L’Incarnation – I. Des origines au Concile de Chalcédoine. Paris :Les Éditions du Cerf, Paris.

Măgdici, A. (2014). La dignità personale dell’embrione umano nella luce dell’istruzione „Dignitas personae”. Roma: Editura Serafica.

McGuckin, J. A. (2004). St. Cyril of Alexandria. The Christological Controversy: Its History, Theology, and Texts. New York: St Vladimir’s Seminary Press.

Milano, A. (1996). Persona in teologia. Alle origini del significato di persona nelcristianesimo antico. Wyd. 2. Roma: Edizioni Dehoniane.

Petriglieri, I. (2007). La Definizione Dogmatica di Calcedonia nella Cristologia Contemporanea. Roma: Editrice Pontificia Università Gregoriana.

Pietras, H. (2000). Wcielenie Słowa Bożego w teologii Apolinarego z Laodycei na tle kontrowersji ariańskiej. Vox Patrum, (20), 213–222.

Ratzinger, J. (2005). Znaczenie osoby w teologii. Tłum. z włoskiego R. Skrzypczak. Personalizm, (8), 35–48.

Schönborn, C. (2002). Bóg zesłał Syna Swego. Tłum. L. Balter. Poznań: Pallottinum.

Serenthà, M. (2005). Gesù Cristo ieri, oggi e sempre. Saggio di cristologia. Wyd. 5. Torino: Elledici.

Sesboüé, B., Wolinski, J. (1999). Bóg zbawienia. Tłum. P. Rak. W: B. Sesboüé (oprac.), Historia dogmatów. T. 1. Kraków: Wydawnictwo M.

Sobór Chalcedoński. (2007). Definitio Fidei. Tłum. T. Wnętrzak. W: A. Baron, H. Pietras (oprac.), Dokumenty Soborów Powszechnych. Tekst grecki, łaciński, polski (t. 1, s. 214–225). Kraków: Wydawnictwo WAM.

Sobór Watykański II. (2012). Konstytucja duszpasterska o Kościele w świecie współczesnym Gaudium et spes (1965). W: M. Przybył (red.), Sobór Watykański II. Konstytucje. Dekrety. Deklaracje. Tekst polski – nowe tłumaczenie (526–606). Poznań: Pallottinum.

Tenace, M. (2005). Dire l’uomo, II: Dall’immagine di Dio alla somiglianza – La salvezza come divinizzazione. Wyd. 2. Roma: Lipa.

Weinandy, T. G. (2003). Czy Bóg cierpi? Tłum. J. Majewski. Poznań: W drodze.

Widok, N. (2003). Stanowisko Grzegorza z Nazjanzu wobec formuły trynitarnej: mi,a ouvsi,a – treƭj u`po,staseij. Vox Patrum, (23), 221–233.

Wojtasik, W. (1936). Nauka św. Leona I papieża o Słowie Wcielonym. Warszawskie Studia Teologiczne. Warszawa.

Pobierz

Opublikowane : 2018-12-02


Calore, G. (2018). Teologiczne znaczenie osoby i natury w świetle chrystologii Soboru Chalcedońskiego. Warszawskie Studia Teologiczne, 31(4), 146 - 165. https://doi.org/10.30439/WST.2018.4.9

Giacomo Calore 
PAPIESKI WYDZIAŁ TEOLOGICZNY W WARSZAWIE COLLEGIUM JOANNEUM  Polska

Ks. mgr Giacomo CALORE – kapłan Archidiecezji Warszawskiej, absolwent Archidiecezjalnego Seminarium Misyjnego „Redemptoris Mater”. W 2018 r. uzyskał tytuł magistra teologii w Papieskim Wydziale Teologicznym w Warszawie. Pełni posługę duszpasterską jako wikariusz w parafii św. Franciszka z Asyżu w Warszawie.






Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

Czasopismo jest bezpłatne i udostępniane na zasadach otwartego dostępu (w formacie pdf na stronie internetowej). Od autorów artykułów nie są pobierane żadne opłaty. „Warszawskie Studia Teologiczne” ukazują się na licencji według standardów Creative Commons: CC BY-ND 4.0 (Uznanie autorstwa - Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe) i nie prowadzą skonkretyzowanej polityki dotyczącej danych badawczych. Autorzy zachowują prawa autorskie.