Synodalność jako powrót do korzeni chrześcijaństwa i narzędzie budowania Królestwa Bożego


Abstrakt

Over the centuries, exercising authority in the Catholic Church had been generating many doubts and problems. The extreme understanding the Pope’s role as an absolute monarch who independently decides about all dimensions of the Church has supplanted with time the known from the Apostle’s time communal management of the Mystical body of Christ. Just the Second Vatican Council and the last few popes noticed this particular problem. And one of the given solutions was the necessity of the return to the former way of exercising power by the college of bishops united around the Saint Peter’s Successor. Synods whose provisions would be presented to the Bishop of Rome for possible corrections and acceptance could again become a tool of power. By the analysis of the patrology research results, the history of the Catholic Church and dogmatic theology as well as sources and the subject literature it was possible to answer the question what synodality is in general, where does it draw its foundations and what is its role in building of the Kingdom of God. It was also possible to outline the perspective of the further Church development in an increasingly globalised world. The reflection on the historical formation of a proper understanding of collegiality and primacy proved helpful in understanding the goals behind the ”decentralization” of power in the Church postulated today by Pope Francis.


Słowa kluczowe

synodalność; Franciszek; papiestwo; decentralizacja; kolegialność; Kościół; ecumenism

Baron, A., Pietras, H. (2001). Dokumenty Soborów Powszechnych, t. 1. Kraków: WAM.

Dereziński, T. (2002). Urzeczywistnianie się Kościoła uniwersalnego w Kościele partykularnym w świetle literatury posoborowej. Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL.

Franciszek (2013). Adhortacja apostolska „Evangelii gaudium”. Rzym.

Franciszek (2015). „Synodalność” konstytutywnym wymiarem Kościoła. Przemówienie podczas uroczystości upamiętniającej 50. rocznicę ustanowienia Synodu Biskupów. Rzym. W: https://opoka.org.pl/biblioteka/W/WP/franciszek_i/przemowienia/synodalnosc_17102015. html [dostęp dn. 03.01.2020 r.].

Gocko, J. (2005). Kościół obecny w świecie – posłany do świata. Teologiczno-społeczne aspekty posłannictwa Kościoła w świecie po Soborze Watykańskim II. Lublin: KUL.

Jan Paweł II (1995). Encyklika „Ut unum sint”. Rzym.

Kasper, W. (2014). Kościół Katolicki. Istota, rzeczywistość, posłannictwo, tłum. G. Rawski. Kraków: WAM.

Kasper, W. (2015). Papież Franciszek. Rewolucja czułości i miłości. Korzenie teologiczne i pespektywy duszpasterskie, tłum. K. Markiewicz. Warszawa: Biblioteka „Więzi”.

Katechizm Kościoła Katolickiego (2002). Poznań: Pallottinum.

Kodeks Prawa Kanonicznego (1984), przekład polski zatwierdzony przez Konferencję Episkopatu. Poznań: Pallottinum.

Krasiński, J. (1995). Kolegialność władzy w Kościele przed Soborem Watykańskim II i przełom soborowy. Studia Theologica Varsaviensia. t. 33/2. Warszawa: UKSW 128 s. 5-30.

Pałucki, J. (2009). Ubi Petrus, ibi Ecclesia. Lublin: KUL.

Pańkowski, J. (2016). Czym jest sobór (Sobór Wszechprawosławny) dla Kościoła? Perspektywa prawosławna. W.: Przed Soborem Wszechprawosławnym. red. T. Kałużny, Z. J. Kijas. Kraków: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II. s. 17-30.

Ryn, Z. (2013). Boży dar dla Latynosów. Tygodnik Niedziela, nr 12/2013, s. 8-9.

Słupek, R. (2004). Jesteśmy Kościołem Trójjedynego Boga. Kolegialność Kościoła według Yves’a Congara. Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL .

Sobór Watykański I (1870). Konstytucja dogmatyczna „Pastor Aeternus”. Watykan. W: http://ptm.rel.pl/czytelnia/dokumenty/dokumenty-soborowe/sobor-watykanski-i/261 konstytucja-dogmatyczna-o-kosciele-chrystusowym-pastor-aeternus. html [dostęp dn. 03.01.2020 r.].

Sobór Watykański II (1968). Konstytucja dogmatyczna o Kościele „Lumen Gentium”. W: Sobór Watykański II: Konstytucje. Dekrety. Deklaracje. Poznań: Pallottinum. s. 105-170.

Sobór Watykański II (1968). Konstytucja duszpasterska o Kościele w świecie współczesnym „Gaudium et spes”. W: Sobór Watykański II: Konstytucje. Dekrety. Deklaracje. Poznań: Pallottinum. s. 537-620.


Opublikowane : 2020-12-05


Zygmunt, S. (2020). Synodalność jako powrót do korzeni chrześcijaństwa i narzędzie budowania Królestwa Bożego. Warszawskie Studia Teologiczne, 33(2), 118-130. https://doi.org/10.30439/WST.2020.2.6

Sebastian Zygmunt 
Akademia Katolicka w Warszawie  Polska
https://orcid.org/0000-0003-1103-2385

Dk. mgr Sebastian Zygmunt — magister teologii, absolwent Wydziału Teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II w Lublinie. Studia w KUL ukończył z wyróżnieniem broniąc pracę magisterską pt. Gender w świetle personalistycznej wizji płciowości (2015), napisaną pod kierunkiem ks. prof. dra hab. Jerzego Gocki SDB. Po zakończeniu studiów w Lublinie wstąpił do Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Warszawie. Laureat II nagrody konkursu naukowego dla młodych teologów Sapientia Fidei organizowanego przez Papieski Wydział Teologiczny w Warszawie (2020). Obszary badawcze: teologia moralna, eklezjologia, prawo kanoniczne. Adres do korespondencji: seba.zygmunt@gmail.com






Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

Czasopismo jest bezpłatne i udostępniane na zasadach otwartego dostępu (w formacie pdf na stronie internetowej). Od autorów artykułów nie są pobierane żadne opłaty. „Warszawskie Studia Teologiczne” ukazują się na licencji według standardów Creative Commons: CC BY-ND 4.0 (Uznanie autorstwa - Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe) i nie prowadzą skonkretyzowanej polityki dotyczącej danych badawczych. Autorzy zachowują prawa autorskie.